دريدند و به پيمان او وفا نكردند و هدف و عهدى كه او با ديگران داشت مراعات ننمودند او از همان راهى شربت شهادت نوشيد كه پيش از او پدر و برادرش كام شيرين گرديده بودند . فصل - 2 پس از رحلت امام حسن ( 1 ) خلاصهء از اخبارى كه حاكى از دعوت و بيعت و خروج و شهادت امام حسين ع است - چون امام حسن رحلت كرد شيعيان عراق بجنب و جوش آمده و موقع را مغتنم شمرده به امام حسين ع نوشتند كه ما پس از فاجعه كبرى و مصيبت حضرت مجتبى حاضريم معويه را از خلافت خلع كنيم و با شما بيعت نمائيم . امام حسين ع بايشان نوشت من براى اين كار حاضر نيستم زيرا با معويه پيش از اين پيمانى بسته‌ام كه تا مدت آن سر نيايد نميتوانم دست بكارى بزنم و نقض عهد كنم . آرى چون معويه خود و ديگران را راحت كند ممكن است در اين باره دقتى به عمل آورم . در نيمه رجب سال شصت هجرت كه معويه مرد ، يزيد به وليد بن عتبه كه از طرف معاويه كارگزار مدينه بود نوشت به زودى از حسين ع بيعت بگير و به او هيچ گونه مهلتى مده . وليد شبانگاه امام حسين ع را به پيش خود خواند و حضرت هم دريافت كه سبب دعوت او در اين هنگام از شب براى چيست به همين مناسبت عدهء از دوستان خود را گردآورد و فرمان داد تا همه اسلحه جنگى همراه داشته باشند و به آنان اطلاع داد در اين هنگام كه وليد مرا بحضور خوانده بىگمان مرا به انجام كارى مىخواند كه من او را اجابت نخواهم كرد و با اين وصف خيال نمىكنم بىزيان از خانه او بدر